کد مطلب : 36713

به گزارش آینده روشن، اكبر عروتی موفق، مدير گروه معارف اسلامی دانشگاه بوعلی سينای همدان، با بيان اين‌كه اعتقاد به منجی، اعتقاد مشتركی است كه در بين تمام اديان و مذاهب وجود دارد، گفت: درباره نام و نشان آن منجی اختلاف نظر وجود دارد؛ مثلا در آيين بودا، بودای پنجم را به عنوان منجی مطرح می‌كنند، در دين يهود، مسيح(ع) به عنوان منجی مطرح است و در دين مسيحيت، عده‌ای مسيح(ع) را همان منجی می‌دانند و عده‌ای ديگر، احمد را منجی می‌دانند كه اين مطلب در بعضی نسخ انجيل آمده است.

وی افزود: درباره احمد بحث اختلافی وجود دارد و آن اين است كه آيا احمد همان پيامبر بعد از مسيح(ع) است؟ يا احمد، همان منجی آخرالزمان است؟ و البته به دليل احساس خطری كه رهبران مسيحيت می‌كردند، اين اسم يعنی احمد را به طور كامل از كتاب‌هايشان حذف كردند و تنها اشارات جزئی در انجيل «برنابا» به جا مانده است؛ لذا اصل مطلب، تحريف شده و نشانی از اين بحث در كتاب‌های آن‌ها وجود ندارد.

مسئول بسيج اساتيد دانشگاه بوعلی سينای همدان عنوان كرد: در ميان تمام اقوام و ملل، يك سلسله برنامه‌های عبادی خاصی وجود دارد كه به عنوان سمبل «انتظار» به آن عمل می‌شود، در كشورهايی در شرق دور، آيين‌های خاصی دارند كه بخش‌هايی از آن، بی‌شباهت به آيين‌هايی كه در معتقدات ماست، نبوده و در آن كشورها رواج دارد.

عروتی موفق با اشاره به اين‌كه در تعاليم و آموزه‌های اسلام بحث منجی به صورت دقيقی بيان شده، گفت: در قرآن كريم بشاراتی درباره منجی آمده و نيز رواياتی از رسول اكرم(ص) در اين‌باره نقل شده، ولی در فرقه‌های مختلف اسلامی تفاوتی در اين باره وجود دارد. عموم اهل سنت بر اين باورند كه آن منجی هنوز متولد نشده، اگر چه معتقدند كه منجی از فرزندان رسول اكرم(ص) است، همان طور كه می‌دانيد ديدگاه شيعه اين است كه منجی متولد شده و دو دوره غيبت صغری و كبری هم دارد.

نويسنده كتاب «اخلاق و تربيت اسلامی» تصريح كرد: هانری كوربن تعبير جالبی درباره اعتقاد به مهدويت دارد، او می‌گويد: «در ديدگاه يهود، بعد از فوت حضرت موسی(ع) ارتباط خداوند با زمين قطع شد، همچنين در آيين مسيحيت بعد از به صليب كشيده شدن حضرت عيسی(ع) در ديدگاه آنان، ارتباط خداوند با زمين قطع شد، حتی در ديدگاه اهل سنت با ارتحال رسول اكرم(ص) اين ارتباط قطع شده است، اگرچه عموم اهل سنت معتقدند كه بعداً منجی متولد خواهد شد، اما فقط در تفكر شيعه است كه با ارتحال رسول اكرم(ص) پيوند و ارتباط خداوند با زمين قطع نشده و اعتقاد به مهدويت، حلقه ارتباط عالم بالا با زمين است و امام(ع) به عنوان واسطه فيض، عهده‌دار برقرار كردن اين ارتباط است.» بر اساس اين كلام هانری كوربن و برخی سخنان ديگر وی، بعد از آن ارتباطی كه با علامه طباطبايی پيدا كرده بود، شايد بتوان گفت كه او به مذهب تشيع ايمان آورده بود.

مدير گروه معارف اسلامی دانشگاه بوعلی سينای همدان با تأكيد بر اين‌كه در روايات داريم كه پرونده شيعيان هر هفته محضر حضرت مهدی(عج) عرضه می‌شود، گفت: حتی بايد بگوييم كه اين عرضه شدن اعمال نه تنها هفته‌ای يكبار، بلكه لحظه به لحظه است؛ چون امام(ع) بر عالم كائنات اشراف دارد و همان طور كه عالم محضر خداست، محضر امام(ع) هم هست؛ زيرا امام مصداق انسان كامل است و انسان كامل، احاطه وجودی بر تمام كائنات و ماسوی الله دارد؛ بنابراين از آنجا كه اعمال ما در تمام حالات و آنات به حضرت مهدی(عج) عرضه می‌شود، ما بايد مراقب اعمال خود باشيم و ادب حضور را فراموش نكنيم.

نويسنده مقاله «نظام احسن از ديدگاه ابن سينا و لايب نيتس» گفت: متأسفانه غالباً انسان به واسطه غفلت‌هايی كه دارد حضور حضرت مهدی(عج) را فراموش می‌كند و توجه دائمی به اين حضور ندارد و چون به اين مسئله توجه هميشگی ندارد، طبيعتاً دچار خطاهايی می شود كه بايد آن‌ها را جبران كند و راه «توبه» كه در منابع اخلاقی ما بيان شده، زمينه مساعدی است برای اين كه انسان مافات را جبران كند.

عروتی موفق با اشاره به اين‌كه منتظر واقعی و منتظر غير واقعی داريم، گفت: منتظر واقعی كسی است كه اين طور نباشد كه فقط بنشيند و دست روی دست بگذارد و هيچ فعاليتی انجام ندهد و بگويد كه من منتظر حضرت مهدی(عج) هستم. كسی كه منتظر است و می‌خواهد برای ظهور حضرت زمينه‌سازی كند بايد خودسازی كند و ويژگی‌های اخلاقی خود را اصلاح كند تا شايستگی و لياقت لازم برای مصاحبت با حضرت پيدا كند.

نويسنده مقاله «سير تحول و تطور برهان صديقين» عنوان كرد: در رابطه با زمينه‌سازی ظهور در جامعه ديدگاه‌های مختلفی وجود دارد، ديدگاه اول اين است كه اساساً بايد وظيفه امر به معروف و نهی از منكر را كنار گذاريم و سكوت كنيم و كاری با آنچه در جامعه رخ می‌دهد نداشته باشيم، ديدگاه دوم اين است كه امر به معروف و نهی از منكر را فقط در محدوده شخصی و جزئی انجام بدهيم.

وی افزود: ديدگاه سوم اين است كه نه تنها بايد امر به معروف و نهی از منكر را كنار بگذاريم، بلكه بايد ظلم و فساد را گسترش بدهيم؛ چون در روايات آمده كه حضرت مهدی(عج) زمانی ظهور می‌كند كه ظلم و فساد تمام جهان را پر كرده باشد، اين‌ها ديدگاه‌های انحرافی هستند كه قطعاً ريشه اين ديدگاه‌ها و برخی فرقه‌ها و گروه‌های سياسی و اجتماعی كه به اين ديدگاه‌ها اعتقاد دارند، به استكبار می‌رسد كه به فرقه‌سازی در اين زمينه می‌پردازند.

نويسنده مقاله «سمع و بصر از ديدگاه حكيمان» با تأكيد بر ديدگاه صحيحی كه درباره زمينه‌سازی اجتماعی برای ظهور حضرت مهدی(عج) وجود دارد، گفت: ديدگاه صحيح اين است كه همان طور كه منتظر واقعی به خودسازی می‌پردازد و سعی در ايجاد صفات اخلاقی نيك در شخصيت فردی خود دارد، از سوی ديگر بايد تلاش كند تا اين صفات و ويژگی‌های نيك اخلاقی در سطح جامعه نيز گسترش پيدا كند تا جامعه آمادگی برای تحقق ظهور حضرت مهدی(ع) را پيدا كند.

عروتی موفق تصريح كرد: آنچه درباره آشنايی جامعه ما خصوصاً جوانان با فرهنگ مهدويت، قابل توجه است اين است كه بايد با مراجعه به منابع اصيلی كه اطلاعات صحيح درباره مسئله مهدويت در اختيار می‌گذارد، به مطالعه درباره فرهنگ مهدويت و آشنايی با آن پرداخت؛ لذا متوليان امر تعليم و تعلم در جامعه وظيفه دارند مكانيزمی را طراحی كنند كه اطلاعات صحيح و ديدگاه های اصيل اسلامی در دسترس جوانان قرار گيرد تا زيرساخت‌های فكری نسل جوان به طور مستحكم و متقنی شكل بگيرد و از فرهنگ‌های تسامح‌گرا و تساهل‌گرا كه می‌توانند رهزن بوده و جوانان را به بيراهه بكشانند، دوری شود.

نويسنده مقاله «هدايت به امر از ديدگاه علامه طباطبايی» در پايان با بيان اين‌كه صداقت، اخلاص، ايثار و ديگر صفات اخلاقی نيك بايد در جوان منتظر، تبلور و عينيت پيدا كند، گفت: مسئله جهاد علمی نيز اهميت ويژه‌ای دارد و اساساً يكی از اهداف عاليه اسلام گسترش علم در جامعه است، در روايات آمده كه تا قبل از ظهور حضرت مهدی(عج) بشر فقط به دو حرف از بيست و هفت حرف علم دست می‌يابد و بيست و پنج حرف ديگر علم در دوران حكومت حضرت مهدی(عج) برای انسان كشف خواهد شد؛ لذا جوان منتظر بايد اهتمام ويژه‌ای به عرصه‌های علمی داشته باشد.

انتهای پیام/م/0

مرجع : خبرگزاری قرآنی ایران (ایکنا)