به گزارش خبرگزاری آينده روشن ، اين پايگاه اطلاع رساني اين مركز ديني در آخرين پست خود با بيان اين مطلب آورده است: منظور از قشرى گرى جمود بر ظواهر متون دينى، در فهم، و ظواهر مناسك شريعت، در مقامِ عمل است.
به عقيده نويسنده، قشرى گرى از اين جهت آسيب زاست كه انسان را در قشر دين متوقف مى سازد و به اين ترتيب، خود فرد را از دين بى بهره، و ديگران را در دام بدفهمى گرفتار مى سازد.
نويسنده در ادامه اين مطلب میاورد: قشرى گرى در دين، مانع فهم عمق معارف دينى مى گردد و از اين رو بسترى براى رشد كج فهمى و انحراف و بدعت است.
اين سايت ادامه می دهد: نمونه بارز اين امر در زمان حكومت حضرت على (ع) توسط خوارج آشكارگرديد، كسانى كه حاضر نشدند به ورق هاى كاغذين قرآن تعرض كنند، اما سرانجام بر آن شدند تا قرآن ناطق را خاموش كنند، اين گونه قشرى گرى، هميشه دركمين تربيت دينى است.
مقاله نويس اين مركز ادامه داد: در دوران غيبت امام مهدى (ع) نيز همواره اين تهديد وجود دارد، ذهن ها و انديشه هاى خام برخى متدينان، آنان را به بدفهمى وبدعت وامى دارد، چنان كه به هنگام ظهور مهدى (ع)، سخنان او و احكام دينى كه او مطرح مى سازد، در نظر مردم جديد و ناشناخته است وقشرى بودن افراد، آنان را به تعبيرهاى نادرست از احكام دينى خواهد كشاند.
امام صادق (ع) به اين نكته اشاره دارد، تا جايی كه مى فرمايد: قائم (ع) در جريان پيكار خود، با امورى رو به رو مى گردد كه رسول خدا(ص) با آن ها رو به رو نشد.
در ادامه اين مطلب می خوانيم: همانا رسول خدا(ص) در حالى به سوى مردم آمد كه آنان، بت هاى سنگى و چوب هاى تراشيده را مى پرستيدند، ولى عليه قائم (ع) مى شورند و كتاب خدا را عليه او تأويل مى كنند و بر اساس آن با او مى جنگند.
نويسنده مركز آل البيت العالمی چنين نتيجه می گيرد كه بنابراين، يكى از آسيب هایى كه در كمين تربيت مهدوى قرار دارد اين است كه افراد تحت تربيت، ذهن و انديشه هایى خام داشته باشند و معارف دين را در حد فهم هاى قاصر خود، محدود و محصور سازند.
مركز آل البيت العالمی در پست اخير خود قشرى گرى را يكى ازبزرگترين آسيبهاى تربيتی مهدويت مي داند.
