بسیار شایسته است که ماه مبارک رمضان را فرصتی را بدانیم برای تغییر و بازنگری در همه ابعاد روحی و نفسانی خویش و همواره در تلاش باشیم تا با بهره‌گیری از فضای سرشار از معنویت و تقرب الهی در این ماه بابرکت، الگو و روشی را برای زندگی در طول سال برگزینیم.

در عصر ما که زندگی مدرنیزه شده و عادات و شیوه‌های زندگی ماشینی و بی‌روح و خشک که که چونان گردبادی که از غرب وزیدن گرفته است، بر زندگی بشر سایه افکنده، این نیاز و این اتصال به منبع لایزال خیر و معنویت، بیش از هر وقت دیگری حس می‌شود؛ و نشانه‌ آن فرو افتادن بشر وامانده و سرخورده در دام انواع معنویت‌ها و عرفان‌ها تازه و نوظهور است.

اگر انسان معاصر، بار دیگر به سرچشمه معنویت و عرفان ناب نظر بیفکند و خود را آماده و در معرض تابش نور الهی قرار دهد، بی‌شک نیازی به خرده معنویت‌نمایی‌های دروغین پیدا نخواهد کرد و ماه مبارک رمضان موسمی است که می‌توان گفت در آن نور خداوندی مستقیم‌تر می‌تابد و آسان‌تر می‌تواند از فیض الهی بهره گرفت.

شاید این بیان، نزدیک باشد به برداشتی از این روایت از امام باقر (علیه السلام) که فرموده است: «نگویید "این رمضان است" یا "رمضان رفت" یا "رمضان آمد"؛ زیرا "رمضان" نامی از نام‌های خداوند است که نمی‌رود و نمی‌آید. آن‌چه می‌رود و می‌آید چیزهای زایل‌شدنی و نابودشدنی است [و نام‌های خداوند جاوداندند] بلکه بگویید "ماه رمضان" و "ماه" را اضافه کنید به اسم. و ماه رمضان ماهی است که قرآن در آن نازل شده است و خداوند آن را مثل و عید قرار داده است؛ همچنان‌که عیسی بین مریم (علیهما السلام) را برای بنی اسرائیل مثل قرار داده است.» (بحار الانوار ج 96، ص 376)

کد مطلب: 20816

آدرس ايميل : نظر شما :   نمايش آدرس ايميل شما به سايرين