به گزارش آينده روشن، در این جلسه حجتالاسلام علوی مهر، عضو هیئت علمی مؤسسه عالی امام خمینی (ره) گفت: از مهمترین اشکالات آقای ویلانت در توضیح تفاسیر قرآن این است که وی به بخش عمدهاي از مفسران قرآن توجهی نداشته است. ایشان به مفسران دو قرن اخیر در کشورهای ایران، عراق و لبنان توجهی نداشته است و مبنای ارائه نظریات خود را بر نظريات قدیمی و بیشتر، اهل سنت بنا نهاده است.
وی افزود: تفاسیر برجستهای همچون تفسیر المیزان، تفسیر الکاشف، تفسیر من وحی القرآن، تفسیر مرحوم سبزواری، تفسیر الفرقان دکتر صادقی و تفسیر المنیر، جزو تفاسیر ارزنده جهان تشیع و به طور کلی اسلام هستند که شیوه پرداختن آنان به موضوعات، تفاوتهايي با پیشینیان آنها داشته و چه بسا کاملتر و بایستهتر بوده است که متأسفانه آقای راترد ویلانت توجهی به آنها نداشته است. بیشترین توجه وی به تفاسیری چون المنار و تفسیر سیداحمدخان الهدی و الفرقان مبذول شده است.
عضو هیئت علمی مدرسه عالی امام خمینی (ره) در ادامه خاطرنشان کرد: آقای ویلانت در مقاله خویش به ارائه پاسخهای دقیق به شبهات عصر حاضر که توسط مفسران بنام عصر حاضر مطرح شده است، توجهی نداشته است. در حالی که در تفاسیر جدید به مسائلی چون پدیده سکولاریسم، تکثر ادیان و پدیده پلورالیسم، تشریح حقوق زن و مسائل دیگری چون حجاب، فلسفه دیات و تروریسم که زاده فرهنگ غربی است، پرداخته شده و به شبهات مربوط به آنها پاسخ داده شده است.
وی بحران معنویت را بزرگترین چالش پیش روی بشر خواند و تصریح کرد: تكنولوژي هر چند دستاوردهای فراوانی را برای بشر به وجود آورده است، از لحاظ معنوی ثمرهای برای دنیا نداشته و بلکه فقط مسبب بحران معنوی شده است.
حجتالاسلام علوي مهر در پایان یادآور شد: به رغم ايرادها و نقدهای بسياري كه به مقاله اين مسترشق وارد است، مقاله وی دارای نکات مثبت و جالب توجهی نیز بوده است که نباید از آن غافل بود.
در ادامه جلسه حجتالاسلام رضایی اصفهانی از پژوهشگران و اساتید قرآن در سخنانی گفت: یکی از نکات اشکال آور در مقاله جناب راترد ویلانت این است که وی قرآن را تا حد یک پدیده تاریخی پایین میآورد.
وی ادامه داد: در زمان نزول قرآن سه گزینه پیش روی اسلام و قرآن بود. نخست اینکه فرهنگ عرب جاهلی را به کلی رد کند. دوم این که آن را بپذیرد و سوم این که آموزههای منفی آن را بزدايد و رسوم و آداب مثبت آن فرهنگ را تکمیل کند که اسلام راه آخر را در پیش گرفته است. ولی نباید این حرف را بپذیریم که قرآن پدیدهای زمانمند و مربوط به یک دوره تاریخی خاص است. قرآن به هیچ وجه تابعی تحت تأثیر زمان خود نگردیده است.
این پژوهشگر قرآنی در دامه خاطرنشان ساخت: ما میتوانیم این حرف ایشان را بپذیریم که مطالعه اسباب نزول در فهم بهتر آیات به ما کمک میکند ولی این را نمیتوان پذیرفت که قرآن تحت تأثیر شرایط زمان خود قرار گرفته و آیات صرفاً بر طبق آن حال و احوال نازل شده است و برای آیندگان کاربردی ندارد و در یک ظرف زمانی دیگر قدرت پیام خود را از دست میدهد.
حجتالاسلام رضایی اصفهانی در پاسخ به این سؤال که آيا هدف گردآورندگان اين دايرةالمعارف ضربه زدن به اسلام و قرآن بوده یا نه، گفت: این دائرةالمعارف صرفاً اقدام به گردآوری مقالات مختلف از نویسندگان مختلف کرده است و نمیتوان به روشني هدف آنان را از این گردآوری مشخص کرد. ولی به هر ترتیب این دائرةالمعارف هم دارای وجوه مثبتی است و هم دارای مقالات و بخشهای بحث برانگیز و قابل اشکال.
کد مطلب: 17581
|