کد مطلب : 36494

وی در گفتگو با خبرنگار بخش هنر و رسانه آینده روشن گفت: متأسفانه جشنواره های مهدوی آنگونه که باید و شاید نتوانستند در حوزه مهدویت درخشان ظاهر شوند و کارهای ارزنده ای در این زمینه انجام دهند.

وی افزود: البته دیگر جشنواره ها، چه آیینی و چه غیر آیینی نتوانستند با هنرمندان و مخاطبان ارتباط پایدار و اثرگذاری برقرار و فضا را به سمتی هدایت کنند که جامعه به رشد و تعالی برسد.

شاعر «در خیابان های پر از نقطه چین» افزود: همه جشنواره های ما، اعم از آیینی و غیر آیینی، زبان معیار را برگزیده اند و به زبان اقوام که زبان فراگیر و پر طرفدار است، توجه ای ندارند.

وی یادآور شد: باید از توان زبان اقوام در جهت شکوفایی شعر و ادب پارسی بهره برد و به موج آفرینی در این زمینه توجه کرد.

شاعر «از صیادان کوسه ها و درختان خرما بپرسید» گفت: جشنواره های آیینی و مهدوی زیاد است و این فراوانی، رفته رفته به این جشنواره ها و اهدافشان آسیب می رساند.

وی افزود: جشنواره ها باید گزیده کار باشند و به تعدد آثار و برگزاری سالانه جشنواره فکر نکنند. گاه پیش آمده جشنواره ای که هر سال برگزار می شود، حرف چندانی ندارد، ولی جشنواره ای که دو سالانه است، تأثیر بیشتری دارد.

این شاعر، کار زیاد در عرصه آیینی و مهدوی را زیانبار دانست و گفت: کار زیاد هنرمندان باعث تکرار می شود و تکرار یک موضوع به آن موضوع آسیب می رساند. از اینرو، باید فضایی را پدید آورد که حرف های نو بیان شود.

شاعر «کلمات زیر بال کلاغان» تصریح کرد: مخاطبان عام به دلیل تبلیغ ضعیف جشنواره های مهدوی با اینگونه جشنواره ها و اهدافشان آشنا نیستند. وقتی هم که این جشنواره ها برگزار می شود، این جشنواره ها را شبیه هم می پندارند و نمی توانند آنگونه که باید با آن ارتباط برقرار کنند.

وی گفت: متأسفانه در دوره و زمانه ما، مخاطب عام، شعر آیینی را مداحی می داند و فکر می کند شاعران آیینی جزو مداحان به شمار می آیند.

ترنیان، باندبازی در جشنواره ها را عامل مخربی برشمرد و گفت: باید از این آفت جدی که همه جشنواره های ما را تهدید می کند، دوری کرد و برای برگزاری سالم و درست جشنواره ها، به اصول تکیه کرد و تنها آثار را دید، نه پدیدآورندگان آثار را.

وی افزود: در جشنواره های بسیاری می بینیم که شرکت کنندگان و داوران مشترک هستند. این تکرار، به جشنواره ها آسیب می رساند. باید هر جشنواره ای افراد تازه و جدیدی را به جامعه ادبی و هنری معرفی کند.

وی برگزاری زیاد جشنواره های مهدوی را ناپسند دانست و گفت: بهتر است یک جشنواره در این باره داشته باشیم، جشنواره ای که بتواند همه هنرمندان با آن ارتباط برقرار کنند.

وی افزود: فراوانی در این زمینه، نمی تواند به اندیشه مهدویت کمک کند، بلکه سبب سرگردانی و گم شدن اهداف می شود که این در دراز مدت به هنر و هنرمند لطمه می زند.

ترنیان تصریح کرد: با وجود این باید در راه اعتلای فرهنگ دینی و ادب پارسی قدم برداشت و قدردان این مراسم بود.

وی افزود: اینگونه مراسم، هر چند ناقص برگزار شود، باز هم موجب قوت و ارتقای شعر آیینی و مهدوی می شود، ولی چه بهتر که چنین جشنواره هایی هدفمند و نظام مند باشند تا میزان تأثیر آن فراگیر و گسترده باشد.

این شاعر، چاپ آثار شرکت کنندگان را برای هر جشنواره ای لازم دانست و گفت: با وجود این برخی کتاب هایی که در این زمینه منتشر شده، به دست مخاطبان نرسیده است.

وی یک جشنواره قوی و فراگیر را بهتر از چند جشنواره پراکنده و ضعیف مهدوی دانست و گفت: باید مسوولان به یک جشنواره مهدوی فکر کنند که از همه نظر سطح بالایی دارد.

وی افزود: البته اگر جشنواره های کوچک استانی برگزار شود تا هنرمندان مهدوی را شناسایی کنند، هم به هنر مهدوی و هم به شناسایی هنرمندان کمک می کند.

«رضا ترنیان» در سال ۱۳۵۴ به دنیا آمد. وی کارشناس ارشد ادبیات فارسی است و تاکنون چندین مجموعه شعر با نام های در خیابان های پر از نقطه چین، از صیادان کوسه ها و درختان خرما بپرسید و کلمات زیر بال کلاغان چاپ کرده است. کتاب رقص شب پره روی پوست کدو نیز از این شاعر در حال ویرایش است.

مرجع : خبرگزاری آينده روشن