در پاسخ به آنان باید گفت: براى ما هر شب، شب قدر است در خوابیدن چون همیشه در ایام سال شبها مىخوابیم! در همین باره سیدبن طاووس ـ رحمهاللّه- این تعبیر را دارد: «إِنّى لاَءَعْرِفُ مَنْ یعْرِفُ لَیلَةَ الْقَدْرِ!» من کسى را مىشناسم که شب قدر را مىشناسد! عین عبارت سید ـ رحمه اللّه ـ به این صورت است:
«... فَإنَّنى عَرَفْتُ وَ تَحَقَّقْتُ مِنْ بَعْضِ مَنْ أَدْرَکْتُهُ أَنَّهُ کانَ یعْرِفُ لَیلَةَ الْقَدْرِ کُلَّ سَنَةٍ عَلَى الْیقینِ. . .»؛ (. . . من بىگمان و علىالتحقیق بعضى را دیدهام که در هر سال به صورت یقینى شب قدر را درک مىنمود.) سپس در ادامه مى فرماید:
«وَ هِىَ رَحْمَةٌ أَدْرَکْتُهُ مِنْ رَبِّ الْعالَمینَ.»؛ (و این رحمتى از جانب پروردگار جهانیان است که من نیز آن را دریافتهام.) شگفت این که درادامه مىافزاید:
«وَ لَیسَتْ هِىَ بِأَعْظَمَ مِنْ رَحْمَةِ اللّهِ ـ جَلَجَلالُهُ ـ بِمَعْرِفَةِ ذاتِهِ الْمُقَدَّسَةِ وَ صِفاتِهِ الْمُنَزَّهَةِ وَ مَعْرِفَةِ سیدالْمُرْسَلینَ وَ خَواصِّ عِتْرَتِهِ الطّاهِرینَ.»؛ (و این رحمت، از رحمت خداوند ـ جلّ جلاله ـ در راهنمایى به شناخت ذات مقدّس و صفات پاک و نیز شناخت سرور پیامبران و ویژگان از اهل بیت پاکش، بزرگتر نیست.) به نظر مىرسد که مقصود از شناخت خداوند متعال و معصومین ـ علیهمالسّلام ـ در این جا، شناخت مقام نورانیت و معصومین ـ علیهمالسّلام ـ باشد که سید ـ رحمهاللّه ـ آن را از درک شب قدر با اهمیتتر دانسته است. واللّه العالم.
برخی سؤال میکنند: «بعضى از علما و یا بزرگان اهل معرفت یک سال تمام شبها را بیدار بودهاند تا شب قدر را درک کنند» آیا این مطلب صحّت دارد؟
