کد مطلب : 35600

قرآن به عنوان كلام خدا بايد توسط مفسراني كه علم خدايي دارند، معنا شوند و به همين روست كه تشيع، مبناي خود را در استخراج سخنان خداوندي از احاديث ائمه معصومين (ع) پايه‌ريزي كرده است.
براي شناخت موضوع مهدويت و اينكه در قرآن آيا اشاراتي بدان شده است يا نه، بايد از تفسيرهاي كلام حق توسط امامان كه قرآن ناطق هستند، بهره جست.

خداوند درآيه ۵۵ سوره مباركه نور اينگونه از حضرت نويد مي‌دهد: «وَعَدَ اللّهُ الّذِينَ ءَامَنُوا مِنكمْ وَ عَمِلُوا الصالِحاتِ لَيستَخْلِفَنّهُمْ في الأَرْضِ كمَا استَخْلَف الّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ وَ لَيمَكِّنَنّ لهَُمْ دِينهُمُ الّذِي ارْتَضي لهَُمْ وَ لَيبَدِّلَنهُم مِّن بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْناً يعْبُدُونَني لا يشرِكُونَ بي شيئاً وَ مَن كفَرَ بَعْدَ ذَلِك فَأُولَئك هُمُ الْفاسِقُون»

(خـدا بـه كساني از شما كه ايمان آورده و كارهاي شايسته انجام داده‌اند وعده داده است كه آنان را در روي زمين جانشين ديگران سازد همانگونه كه مردمي را كه پيش از آنان بودند جانشين ديگران كرد و دينشان را ــ كه خود برايشان پسنديده است ــ استوار سازد و وحـشـتشان را به امنيت تبديل كند، تا تنها مرا بپرستند و چيزي را با من شريك نگيرند و كساني كه بعد از آن كافر شوند فاسقند.)
ايـن آيـه شـريـفـه از جـمـله آيـاتـي اسـت كـه بـه امام مهدي (عج) تأويل شده است.

تفسير آيه در پرتو روايات
امـامـان مـعـصـوم (ع) و آمـوزگـاران راسـتـيـن قـرآن نـيـز در تأويـل آيـه مـورد بـحـث بـر ايـن انـديـشـه رهنمون هستند كه اين وعده پرشكوه خدا تحقق نيافته و به هنگامه ظهور حضرت مهدي (عج) تحقق خواهد يافت.

از جمله مي‌توان به روايات و احاديث ذير اشاره كرد.

روايتي از چـهـارمين امام، حضرت سجاد (ع) آورده‌اند كه آن حضرت آيه مورد بحث را تلاوت كرد و فرمود: به خـدا سـوگـنـد كـه ايـن مـؤمـنـان شـايـسـتـه كـردار، شـيـعـيـان مـا اهـل بـيـت هـستند و خداوند اين نويد و وعده شكوه‌بار را به دست بزرگ مردي از ما تحقق خواهد بـخشيد. او مهدي اين امت است و كسي كه پيامبر (ص) در مورد او فرمود: «اگر از عمر دنيا تنها يك روز بـاقـي مـانـده باشد خداوند آن روز را آنقدر طولاني خواهد ساخت تا مردي از عترت من كه نامش، نام من است بر جهان حكومت كند و زمين را همانگونه كه به هنگام ظهور او لبريز از ظلم و جور است مالامال از عدل و داد سازد.»

از دو امـام مـعـصـوم ديگر يعني امام باقر (ع) و امام صادق (ع) نيز همين سخن روايت شده است و آنان نيز درست همين نويد را داده‌اند.

مـرحـوم «طبرسي» پس از نقل اين روايت مي‌گويد: منظور از مؤمنان شايسته‌كردار، پـيـامـبـر (ص) و خـانـدان اويـنـد و ايـن آيـه در بـردارنـده نـويـد حـكـومـت عـادلانـه جـهـانـي اهل بيت، استقرار اقتدار آنان در سراسر گيتي و برچيده شدن وحشت و هراس آنان با ظهور حضرت مهدي (عج) است.

و ادامه مي‌دهد: خاندان پيامبر (ص) در مورد اين واقعيت اجماع و اتفاق نظر دارند و روشن است كـه اجماع آنان همانند قرآن حجت است. چرا كه پيامبر گرامي (ص ) فرمود: «مردم! من از مـيـان شـمـا مـي‌روم اما دو گوهر گران‌بها در ميان شما به يادگار مي‌گذارم؛ يكي كتاب خـدا، قـرآن و ديـگـري خـانـدانـم. و ايـن دو تـا روز رستاخيز و ورود بر من در كنار حوض كوثر، از هم جدايي ناپذيرند.»

سپس مـي‌افـزايـد: «نـويـد شـكـوهـمـنـد ايـن آيـه قـرآن نـيـز كـه تـمـكـن و اقـتـدار اهـل بيت (ع) و استقرار دين خدا بر روي زمين به وسيله آنان است، وعده‌اي است كه تاكنون تحقق نـيـافته است از اين رو آن حضرت در انتظار دريافت فرمان ظهور از جانب خداست؛ چرا كه خداوند در وعده‌اش تخلف نمي‌ورزد.»

انتهای پیام/م/0

مرجع : خبرگزاری فارس