کد مطلب : 21162

قرآن کریم: «بَل هُوَ آياتٌ بَيِّناتٌ فِى صُدورِ الَّذينَ أوُتُوا العِلمَ...»؛ (1) «بلكه قرآن آيه هايي است روشن، در سينه كساني كه به آن ها علم داده اند.»

امام صادق (ع) در تفسير «أوُتُوا العِلمَ»؛ (2) «كساني كه به آن‌ها علم عطا شده است»، فرمود: «هُمُ الائِمَّةُ خاصَّةً؛ آن‌ها تنها ائمه هستند.»

امام زمان ما، شريك قرآن و بلكه روح قرآن است. روح و حقيقت قرآن را در سينه امام زمان (عج) به وديعت نهاده اند. امام زمان (عج)، قرآن مجسم است. اخلاق و رفتار او، چونان جد مطهرش رسول خدا (ص)، تجسم يافته قرآن است: «خلقه القرآن؛ (3) اخلاق او، قرآن است». امام زمان (عج) ، مفسر و مبين قرآن است. او، چونان جد اطهرش اميرالمؤمنين (عج)، قرآن ناطق است: «أنَا القُرآنُ الناطقُ؛ منم قرآن سخن‌گو.»

بهترين و شريف ترين آيات قرآن، در وصف او و آباي طاهرين اوست: «وَ لَنا كَرائِمُ القُرآنِ؛ (4) بهترين و پركرامت ترين آيات قرآن، از آن ماست.»

برترين مثل هاي قرآن در وصف او و پدران معصوم اوست: «سَمُّوهُم بِأحسَنِ أمثالِ القُرآنِ؛ (5) ايشان را به بهترين مثل هاي قرآن بناميد!» آري، پيوند بين قرآن و امام زمان (عج)، پيوندي وجودي، تكويني و ناگسستني است و شرط سعادت ما، تمسك توأمان به ساحت قرآن و امام زمان (عج) است.

پی‌نوشت:

1. عنكبوت (29)، 49.
2. شيخ حر عاملي، وسائل الشيعة، ج 27، ص 180.
3. كاتب الواقدي، الطبقات الكبري، ج 1، ص 364.
4. عياشي، التفسير، ج 1، ص 27.
5. همان، ص 25.

مرجع : سایت خبری آینده روشن