از رفتارها و اندیشه های امام که گاه به صورت آثار مکتوب و گاه به صورت خاطرات شفاهی یاران آن رهبر کبیر، برای ما به یادگار مانده است، می توان درسهایی گرفت که همواره برای علاقمندان به انقلاب و اندیشه های امام کارآمد است.
یکی از این رفتارها که به طور مستقیم به مساله آسیب شناسی مهدویت نیز مربوط است، برخوردی است که امام خمینی در برابر مدعیان ارتباط با امام زمان (عج) داشته اند. این برخورد امام را آیت الله توسلی که از نزدیک ترین یاران امام بوده است نقل کرده است و سید محمد علی ابطحی آن را در وب نوشت خود نقل نموده است.
در ایام سالگرد ارتحال آن بزرگوار مرور این خاطره که بسیار پندآموز است را خالی از لطف ندانستیم.
آیت الله توسلی، یار و همراه همیشگی امام که چندی پیش در مورد خطر تحجر هشدار داده بود، داستانی را از امام نقل می کرد که یک بار دو نفر از بزرگان کشور قانع می شوند که چند نفر با امام زمان(عج) رابطه مستقیم دارند و واسطه شدند تا امام خمینی آنان را ملاقات کند.
امام با جملاتی که نشان عدم اعتقادشان به این مسائل بوده است در ابتدا رد می کنند، آنها اصرار می کنند. حرف آن دو نفر را نمی شد نادیده گرفت. امام گفته بودند حالا که آن دو نفر می گویند، بگویید بیایند. 3 نفر بودند. دو مرد و یک زن.
تا اینجا را آقای توسلی خودش شاهد بوده است. بعد از اتمام جلسه، حاج احمد آقا که همراه آنان در جلسه بوده برای آقای توسلی و دیگر نزدیکان تعریف کرده است که امام به جای شیفتگی نسبت به آنان به آنها گفته اند از حضرت بپرسید که یک چیزی است که من به آن خیلی علاقه دارم، آن چیست؟ و دوم آنکه کتاب شعری داشته ام که چهل سال است آن را مفقود کرده ام، آن کجاست؟ و سوم یک سؤال علمی و فلسفی: رابطه حادث و قدیم در فلسفه چیست؟
آقای صدوقی، امام جمعه یزد که از دوستان نزدیک احمد آقا بود اضافه کرد که امام به احمد آقا گفته بودند، دیدم ممکن است تصادفا برای آن دو سؤال پاسخ پیدا شود و لذا به ذهنم رسید که حتما یک سؤال علمی سخت بپرسم. آنها رفتند.
آقای توسلی می گفت سه روز بعد آنان را در سه راهی بیت جماران دیدم. پاسخ آورده بودند. پاسخ آنان را که نمی دانست چه بوده پیش امام بردند، بی آنکه امام با آنها ملاقات کند. وقتی پاسخ آنان را امام شنید، به آنها پیغام داد: بروید شیادها!